Από το ημερολόγιο μιας γυναίκας



Επαναλήψεις 


Όλα ήταν ίδια με χτες. Οι ώρες, τα λεπτά και οι δρόμοι. Το άσπρο δωμάτιο, η λάμπα του ηλεκτρικού, η φωτογραφία του τοίχου. Κι η ανάσα του ίδια κι αυτή. Ήθελα να βυθιστώ σε μιαν αγκαλιά, όμως την είχε ξεράνει ο χρόνος. Ήθελα να κλάψω, ήθελα να φωνάξω, μα ήταν όλα ίδια με χτες, όλα ήταν ίδια με αύριο.

Στιγμιαίο 


Έπιασα το χέρι του, έτσι σε μια τυπική χειραψία κι ένιωσα ποτάμι το αίμα στις φλέβες μου. Κοίταξα τα μάτια του, έτσι σε μιαν απλή διασταύρωση και ένα πύρινο ρεύμα διαπέρασε το κορμί μου. Ύστερα τίναξα τα μαλλιά μου πίσω και όλα πάγωσαν.

Πρόσκληση


Διώξε τον βιαστή απ’ τη χούφτα σου κι άσε τα ακροδάχτυλα ν’ αγγίξουν τις ρώγες μου. Διώξε την πείνα απ’ τα μάτια σου κι έλα να βυθιστείς στα δικά μου.

Γυμνή συνήθεια


Σε θυμήθηκα απόψε. Την ώρα που σκόρπιζα τα εσώρουχα στο πάτωμα, την ώρα που η μεθυσμένη του ανάσα με πλησίαζε. Μικρή, ατίθαση και ωραία, κάθε φορά που το κορμί σου λαμπάδιαζε, άνοιγες την αγκαλιά σου και γέμιζες αγάπη. Σε θυμήθηκα, όταν έγειρε η ράχη μου γυμνή και κρύα από την συνήθεια.
Σε θυμήθηκα εαυτέ μου.

Θλίψη


Γέμισε απόψε ο καθρέφτης μου ρυτίδες.


Ειδήσεις


Ένα κίτρινο φύλλο χάθηκε. Ένα πουλί
κεραυνοβολήθηκε στις γραμμές υψηλής τάσης. Μια γυναίκα δάκρυσε, πίσω από την τζαμένια πόρτα.

Η μοναξιά και τα χρώματα


Στα χρώματα ταξίδεψα,
χόρεψα,
στα χρώματα γυμνώθηκα.
Τώρα,
γυρίζω σε μένα
αλύτρωτη.
Θυμάμαι την ανάσα σου
και φοβάμαι,
σκέφτομαι την ανάσα σου
και φοβάμαι.
Όλες οι ανάσες
κρυώνουν το κορμί μου.


Βαγγέλης Φίλος



3 σχόλια:

Ανιρετα είπε...

Πονούν τα ημερολόγια ..
Ισως γιατί στη χαρά δε γράφει κανείς. Ζει.

Σχόλιο από μια άλλη γυναίκα .
Που άφηνε άγραφα τα ημερολόγια
για να μη βλέπει αποδείξεις .

Υπέροχα "γυναικείο" ..

Βαγγέλης Φίλος είπε...

Ένα παλιό κείμενο σε μια νέα ανάρτηση για τη φίλη της νύχτας:
http://filosv.blogspot.com/2011/04/blog-post.html

Στην Ανιρετα με αγάπη!

Ανιρετα είπε...

Η φίλη της νύχτας σ ευχαριστεί .
Γιατί αγαπάει κι η ίδια τη βροχή ..

Προβολές