Τοπίο





Άμορφη η εικόνα
στέλνει ικεσίες στο μέλλον,
σωπαίνουν τα όρη,
η θάλασσα χάνεται.
Άδειος ωκεανός
κι η μνήμη ζητιάνα.
Αργά φεύγει το ποτάμι,
κρύβουν τα δένδρα τη γύμνια του,
και τα πουλιά χορεύουν
να ξεχάσουν τη δίψα.
Έπνιξε η γνώση τον πόθο
κι ο παλμογράφος χαράζει ευθείες,
πρόσωπα, βλέμματα, φωνές,
ο θάνατος να σε παίρνει.
Λιώνει το δάκρυ το πλακόστρωτο,
αποτύπωμα στην επίπεδη πόλη.
Κουρασμένη χορεύτρια,
θρηνεί απόκρυφα το βιολί.



Βαγγέλης Φίλος



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Προβολές